Deze morgen een houten kasteel bezocht, nee, geen speelgoedkasteel, maar een echt, in oosterse stijl, volledig in rood mahoniehout met onwaarschijnlijke sculpturen en helemaal beschilderd. Het behoorde toe aan een sultan, die indertijd (jaren 1780-1784) heerste over Mysuri. Straf om zien! Heeft ook zo’n aquaduct laten bouwen van 8 km om water te hebben in de buurt van zijn kasteel…. Goed dat we iets van geschiedenis kennen, want het is onze vriend Lodewijk 16 die stoelen en tafels heeft laten overkomen uit France om met de sultan te kunnen klappen. Gisteren enkele stoelen (made in Val St. Lambert) gezien die onze vorige ministers hebben afgegeven aan de maharadga ( die tussen haakjes geregeerd hebben onder engels bewind tot 1974). Toen is India onafhankelijk geworden… Je merkt het, onze kennis geschiedenis is aangescherpt!!! En dan, vandaag ook 7 uur in de auto gezeten, is da niks. Onze driver rijdt zeer goed, maar weet dat hier geeeeeeen regels zijn, alleen die van de jungle. Het is pure kermis; botsautookes meerbepaald! In de bergen, op kronkelwegen, steken ze met drie of vier voorbij, net zoals in de bochten, waar ze gewoon met enkelen van rijvak veranderen (tegelijkertijd en in beide richtingen), om dan 150 m voorbij de bocht opnieuw te switchen. Gewoon onwaarschijnlijk. Wees echter niet bang, want onze driver is de beste en van de betere klasse in India, dus de meesten moeten gewoon in de remmen gaan voor ons. Moest iemand ergens een St, Kristoffel tegenkomen, mag je die kopen want die verdient hij!!!
Het enige dat we bekijken is een kerk en eventueel een markt, de rest is bollen. Onderweg staan we wel geregeld stil om eens te kijken naar de apen, herten, een wasbeer en om olifanten over te laten. Dat was eerst geduldig wachten omdat ze van ver moesten komen, maar het was de moeite, Nu zitten we randje hindoe en muzelmannen, maar we hebben vanavond lekker gegeten en goed gelachen. Hier zijn ze keivriendelijk. Het mooiste is de natuur, ook prachtige rijstvelden, kokosnootbomen als palmbomen, bananenbomen, prachtige andere boomsoorten en theeplantages…. de natuur is onmachtig schoon, niet verwacht van India. Gids zegt wel dat dit de mooiste en rijkste streek is van India en ik zou het begot geloven ook. Armoede wordt ons wellicht onthouden en niet getoond, maar eigenlijk hoef ik dat niet te zien…
Woensdag was het 6 uur in de auto zitten…. opnieuw een lang traject af te leggen, 260 km. Iedereen heeft gedurende de rit zitten knikkebollen, alleen de oudste was van wacht. We zitten in hotel Avenue Regent in Cochin, dicht tegen de zee van Oman. s Avonds hoopvol en vol verwachting naar een optreden van Kathahari dansers gaan zien, maar was dat een flop zeg! Niemand had ooit zoiets slecht gezien. Dus zwaar ontgoocheld zijn we afgedropen en tereggekeerd naar het hotel. De gewoonte van een aperitief kennen ze hier niet, en in dit hotel is het trouwens erg duur om iets extra te nemen. De soep, voorgerecht en hoofdschotel hebben we op 20 minuten moeten binnenwurgen en dan hebben we werkelijk gezegd dat ze een 15tal minuten moesten wachten (wat ze ook gedaan hebben). Ze vinden ons geregeld hilarisch , omdat we proberen wat westerse beschaving te introduceren. Soms met succes, maar meestal met een glimlach op hun gezicht en het idee “wat een rare mensen”.
Recente reacties